Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Χαρωπά τα δυό μου χέρια

Χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ!
Χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ!
Μιά και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ,
χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ...

Χαρωπά τα δυό μου δάχτυλα χτυπώ!
Χαρωπά τα δυό μου δάχτυλα χτυπώ!
Μιά και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ,
χαρωπά τα δυό μου δάχτυλα χτυπώ...

Χαρωπά τα δυό μου γόνατα χτυπώ!
Χαρωπά τα δυό μου γόνατα χτυπώ!
Μιά και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ,
χαρωπά τα δυό μου γόνατα χτυπώ...

Χαρωπά τα δυό μου πόδια τα χτυπώ!
Χαρωπά τα δυό μου πόδια τα χτυπώ!
Μιά και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ,
χαρωπά τα δυό μου πόδια τα χτυπώ...

Χαρωπά θε να γελάσω δυνατά!

Χαρωπά θε να γελάσω δυνατά!
Μιά και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ,
κι άμα θές απ’την αρχή ξαναρχινώ...

1 σχόλιο:

  1. οσο και να μεγαλωσουμε μεσα μας μενουμε παντα παιδια...!!! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή